welkom
aukje wijma gedichten
hoofdmenu
Gedachten, verschenen in het Friesch Dagblad
Bid en werk
De verkiezingen zijn naar ik hoop dit keer voor vier jaar achter de rug.
En ik was, zoals zo velen deze keer, een zwevende kiezer.
Nu vertelde mijn broer dat ik dan thuishoorde bij partij nummer twaalf.
Nu vertelde mijn broer dat ik dan thuishoorde bij partij nummer twaalf.
De partij voor Mens en Spirit. Op internet vond ik hun programma
,dat bestond uit ,zoveel aansprekende informatiel dat door de bomen het bosvoor mij niet
meer zichtbaar was.
meer zichtbaar was.
Misschien is dat voor mij en velen met mij het probleem wel geweest rond deze verkiezingen. Er viel zoveel in kranten en programma's te lezen, en in een paar minuten moest de kern op tv
verwoord worden. Een klus die amper te klaren was, vooral voor politici van grote partijen die elkaar voortdurend in de haren hingen. Gelukkig dat op de laatste avond voor de
verkiezingen de grotere partijen een beetje doorkregen dat ze straks samen de
klus moeten klaren. En dat er net als in een gezin compromissen
verwoord worden. Een klus die amper te klaren was, vooral voor politici van grote partijen die elkaar voortdurend in de haren hingen. Gelukkig dat op de laatste avond voor de
verkiezingen de grotere partijen een beetje doorkregen dat ze straks samen de
klus moeten klaren. En dat er net als in een gezin compromissen
gesloten zullen moeten worden.
De mensen die ons land de komende tijd gaan besturen
zullen om te kunnen werken ons gebed hard nodig hebben
zullen om te kunnen werken ons gebed hard nodig hebben
aukje wijma.
Kostbare momenten
Elke week bezoek ik mijn moeder die sinds een half jaar in
een verpleeghuis woont. In het begin was het
wennen om haar in een vreemde omgeving te ontmoeten en de zorg aan verpleging
over te laten. Daarnaast was opluchting, nu kon ik er weer op een andere manier
voor haar zijn. Toen ik vandaag het verpleeghuis binnen kwam hoorde ik zingen en orgelspelen. Op het geluid afgaand trof ik mijn moeder aan tussen de andere bewoners, het zanguurtje was na de vakantie weer opgestart.
een verpleeghuis woont. In het begin was het
wennen om haar in een vreemde omgeving te ontmoeten en de zorg aan verpleging
over te laten. Daarnaast was opluchting, nu kon ik er weer op een andere manier
voor haar zijn. Toen ik vandaag het verpleeghuis binnen kwam hoorde ik zingen en orgelspelen. Op het geluid afgaand trof ik mijn moeder aan tussen de andere bewoners, het zanguurtje was na de vakantie weer opgestart.
Na het gebruikelijke advocaatje in de pauze hebben we samen
gezongen: 'Er ruist lang de wolken een lieflijke naam, die hemel en aarde
verenigt te zaam'. En:' Neem mijn leven
laat het Heer toegewijd zijn aan uw eer'. Ik besefte me vanmiddag hoe
dubbel waardevol dit samen zingen is, nu er veel niet meer gedeeld kan worden.
gezongen: 'Er ruist lang de wolken een lieflijke naam, die hemel en aarde
verenigt te zaam'. En:' Neem mijn leven
laat het Heer toegewijd zijn aan uw eer'. Ik besefte me vanmiddag hoe
dubbel waardevol dit samen zingen is, nu er veel niet meer gedeeld kan worden.
Ik weet niet of mijn moeder nog alles begrijpt wat ze zingt,
wat ik zag was dat ze vanuit haar hart zong, en daar werd ik blij van.
wat ik zag was dat ze vanuit haar hart zong, en daar werd ik blij van.
aukje wijma
Zingende stilte
Een groots zanger is degene die onze stilte zingt'
. Ik lees die zin en denk aan Wout, een internationale operazanger die tegenwoordig in
het klooster in Velp woont.
het klooster in Velp woont.
Hij vertelde, toen ik er een stilteweekend doorbracht, over een groep mensen
met een beperking die het klooster bezocht hadden. Een jonge man uit de groep
ging na de maaltijd staan en begon een lied te zingen. Het was bijna niet te
verstaan, maar alle aanwezigen zongen mee, schoorvoetend en met rillingen over
hun rug. Wout vertelde: 'Dit zingen heeft me veel dieper geraakt dan het
applaus van een volle zaal met drieduizend mensen'.
met een beperking die het klooster bezocht hadden. Een jonge man uit de groep
ging na de maaltijd staan en begon een lied te zingen. Het was bijna niet te
verstaan, maar alle aanwezigen zongen mee, schoorvoetend en met rillingen over
hun rug. Wout vertelde: 'Dit zingen heeft me veel dieper geraakt dan het
applaus van een volle zaal met drieduizend mensen'.
We ondervonden tijdens dat stilteweekend, als groep en persoonlijk, door
Bijbelteksten en het in de tuin werken heen, na het loslaten van wat ons aan de
buitenkant en binnenkant bezig hield, hoe de stilte in ons kon zingen. En ons
ruimte en inzicht gaf. In een afsluitende viering zongen we over die stille
Kracht, die in dit weekend soms bijna aanraakbaar was.
Bijbelteksten en het in de tuin werken heen, na het loslaten van wat ons aan de
buitenkant en binnenkant bezig hield, hoe de stilte in ons kon zingen. En ons
ruimte en inzicht gaf. In een afsluitende viering zongen we over die stille
Kracht, die in dit weekend soms bijna aanraakbaar was.
aukje wijma
Meer artikelen...
- Stilte na de storm 2
- Delen is vermenigvuldigen 2
- Durven ontdekken
- Waarom zo moeilijk.
- Lernen
- Oude en nieuwe vormen
- Richtingwijzer
- Zomers verlangen
- Van buiten de dampkring
- Stilte na de storm
- Delen is vermenigvuldigen
- Zondag vieren
- Het lava eiland
- Groeien
- Uit de oude doos
- Wat is waarheid?
- Pinksteren
- De dag na Hemelvaart.
- Stilte die zingt
- Stilstaan
- loslaten
- Ga geven
- wonderlijke momenten
- nabijheid
- doorgronden
- evenwicht
- christen worden
- geloof hoop en liefde
- veertig dagen voor pasen
- vrede die de wereld niet kan geven
- winnen met gevouwen handen
- belangrijk werk
- de orde van de dag
- een jaar gedragen
- mijn vroege kerstfeest
- zie je het?
- een beslagen spiegel
- jozef de man van maria
- aangenaam
- over de grens van leven heen
- een zaam
- het groenere gras
- lofzang van de schepselen
- dank u wel
- ruimte maken
- op zand gebouwd??
- je mag zijn wie je bent
- een vraag voor kerkmensen
- het wonder van vissen
- tussen neus en lippen door
- wind in de zeilen
- opbouwwerkers
- de pruimen zijn rijp
- mooiweerkampeerder
- hoeden en weiden
- elke dag vieren
- franciscus van assisi
- is dapper zijn moeilijk
- tussen opstaan en weg gaan
- serieus nemen
- het valt me toe als ik durf
- de drempel over
- omgaan met heilige woorden