welkom
aukje wijma gedichten
hoofdmenu
Gedachten, verschenen in het Friesch Dagblad
Doorgronden
Een tekst uit het Johannes Evangelie gaat deze veertigdagentijd dag met me mee.
Jezus zegt daar tegen zijn leerlingen:
”Ik heb jullie nog veel meer te zeggen, maar jullie kunnen het nog niet verdragen.
De Geest van de waarheid zal jullie, wanneer Hij komt, de weg wijzen naar de volle waarheid.
Nog niet verdragen,
zijn de woorden die er vandaag voor mij uitspringen.
De leerlingen zagen Jezus die wonderen deed.
En ze hoorden verhalen van Jezus zelf.
Ze kenden de geschiedenis van het Eerste Testament.
En toch konden ze het niet verdragen, het zich niet eigen maken.
Het doet me denken aan een baby, die alleen nog maar melk kan drinken.
Vast voedsel kan het nog niet verdragen, kan nog niet verteerd worden.
Als ik er over nadenk kom ik tot de conclusie,
dat wij mensen van vandaag de dag, in een bevoorrechte positie leven.
Wij hebben kennis van het Eerste en Tweede Testament.
En we lezen over Geestkracht,
en voelen soms zelf de Geest,
die waait waarheen Hij wil.
..........................................................................................................................................................................
Toen ik voor de eerste keer een weekend in het klooster kwam,
had ik het idee dat de druk van de tijd daar niet zou bestaan.
En wat schetste mijn verbazing.
Nergens kwam ik zoveel klokken tegen dan in het klooster in Velp.
De teleurstelling werd nog groter toen er over een dagorde werd gesproken.
En dat half zeven opstaan daar de gewoonste zaak van de wereld was.
Gaandeweg het weekend kwam ik erachter hoe de woorden uit het Bijbelboek Prediker
op deze plek gestalte kregen.
Er is voor alles een ‘beperkte’ tijd
.S’ochtens begon de dag met gebed en stilte in het koor.
Daarna was er tijd voor ontbijt en de dagelijkse dingen,
en tegen twaalf uur werd de werkschort uitgetrokken,
en was ieder op de slag van de klok weer aanwezig voor het koorgebed.
En zo ging het de hele dag door. Er werd daar op de klokslag geleefd.
En dat was even wennen.
Na een dag zat ik in die cadans van tijden .
Tot mijn verbazing gaf dat rust.
De tijd was in balans.
We zaten met een groepje rond de tafel en de vraag dook op:
wanneer noem je je een christen?
Aan wat voor criterium moet je voldoen om je een christen te mogen noemen?
Moet je een betrokken kerkganger zijn en trouw je kerkelijke bijdrage betalen?
Of milieuactivist zijn en je koste wat kost in zetten voor de schepping?
Moet je jezelf helemaal wegcijferen voor de ander,
of mag je volop genieten van wat je toevalt?
Misschien zijn dit wel allemaal vragen die om de hete brij heen dansen.
Naarmate ik ouder word, sta ik steeds meer versteld
over de Geestkracht die mensen naar Christus toetrekt.
Niet mijn 'zekerheden' doen er toe, maar wat ik bij mij naar binnen laat komen.
Laat ik me verwonderen over het Grote Geheim van leven en geloven?
Heb ik open ogen voor mensen waarin Christus zich spiegelt?
Wil ik op mijn knieën de voeten van medemensen wassen?
Meer dan genoeg vragen om mee aan de slag te gaan.
Meer artikelen...
- geloof hoop en liefde
- veertig dagen voor pasen
- vrede die de wereld niet kan geven
- winnen met gevouwen handen
- belangrijk werk
- de orde van de dag
- een jaar gedragen
- mijn vroege kerstfeest
- zie je het?
- een beslagen spiegel
- jozef de man van maria
- aangenaam
- over de grens van leven heen
- een zaam
- het groenere gras
- lofzang van de schepselen
- dank u wel
- ruimte maken
- op zand gebouwd??
- je mag zijn wie je bent
- een vraag voor kerkmensen
- het wonder van vissen
- tussen neus en lippen door
- wind in de zeilen
- opbouwwerkers
- de pruimen zijn rijp
- mooiweerkampeerder
- hoeden en weiden
- elke dag vieren
- franciscus van assisi
- is dapper zijn moeilijk
- tussen opstaan en weg gaan
- serieus nemen
- het valt me toe als ik durf
- de drempel over
- omgaan met heilige woorden